« و به آنها دستور مىدهد كه مردم را انذار كنيد و از شرك و بت پرستى بترسانيد ، و بگوئيد معبودى جز من نيست » ( * ( أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّه لا إِله إِلَّا أَنَا ) * ) . « بنا بر اين تنها از مخالفت من بپرهيزيد » و در برابر من احساس مسئوليت كنيد ( * ( فَاتَّقُونِ ) * ) . در اينكه منظور از « روح » در اين آيه چيست ؟ مفسران گفتگوى بسيار كرده‌اند ، ولى ظاهر اين است كه منظور از آن ، وحى و قرآن و نبوت است كه مايه حيات و زندگى انسانها است . گرچه بعضى از مفسران ، وحى را از قرآن ، و هر دو را از نبوت در اينجا جدا كرده‌اند و به صورت سه تفسير بيان داشته‌اند ، ولى ظاهر اين است كه همه به يك حقيقت باز مىگردد . و به هر حال « روح » در اينجا جنبه معنوى دارد ، و اشاره به هر چيزى است كه مايه حيات دلها است و سبب تربيت نفوس و هدايت عقلها مىگردد ، همانگونه كه در آيه 24 سوره انفال مىخوانيم : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّه وَلِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ : « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد اجابت كنيد دعوت خدا و پيامبرش را هنگامى كه شما را به چيزى فرا مىخواند كه مايه حيات و زندگى شما است » . و در سوره غافر آيه 15 مىخوانيم يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِه عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِه : « او روح را به فرمانش بر هر كس از بندگانش كه بخواهد القا مىكند » و در سوره شورى آيه 52 چنين آمده : وَكَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَلَا الإِيمانُ : « اين گونه ، روحى را به فرمان خود بر تو وحى فرستاديم ، تو پيش از آن ، از كتاب و ايمان آگاه نبودى » ! روشن است كه « روح » در اين آيات به معنى « قرآن » و « محتواى وحى »